هر چه مرا به یاد تو بیاورد زیباست

کاش

pechpech111 — Sat, 11 Aug 2007 16:05:30 GMT

کاش بودم یک ستاره

در آسمان مهتابی تو

می نشستم بی صدا

در چشمان بارانی تو

کاش بودم یک شکوفه

در گرمای دستان تو

داغ می شدم ،پژمرده

در نگاه بی قراری تو

کاش بودم ماهی سرخی

در وجود دریایی تو

کاش بودم یک قناری

تا بخوانم آواز بهاری

برای لحظه تنهایی تو...

داستانک

pechpech111 — Sat, 04 Aug 2007 16:18:18 GMT

(تکرار تاریخ)

روی صندلی نشسته بود و به بچه ها نگاه می کرد. خواست بلند شود و درس جدید را آغاز کند که احساس کرد لباسش به صندلی چسبیده . یاد آدامس و صندلی معلم خودش افتاد.تاریخ چه زود تکرار شده بود.

pechpech111 — Sat, 04 Aug 2007 16:17:41 GMT

شب را نوشيده ام

و بر اين شاخه هاي شكسته مي گريم.

مرا تنها گذار

اي چشم تبدار سرگردان!

مرا با رنج بودم تنها گذار.

مگذار خواب وجودم را پرپر كنم.

مگذار از بالش تاريك تنهايي سر بر دارم

و به دامن بي تار و پود رؤياها بياويزم.

***

سپيدي هاي فريب

روي ستون هاي بي سايه رجز مي خوانند.

طلسم شكسته خوابم را بنگر

بيهوده به زنجير مرواريد چشمم آويخته.

او را بگو

تپش جهنمي مست!

او را بگو: نسيم سياه چشمانت را نوشيده ام.

نوشيده ام كه پيوسته بي آرامم.

جهنم سرگردان!

مرا تنها گذار.

pechpech111 — Sat, 04 Aug 2007 14:51:53 GMT

می آیی

برای هر زخمی

ستاره ای

برای هر دستی

قلمی

برای هر بیابانی

سینه ای دریا

برای هر اندوهی

ترانه ای ،

ترانه ای بسا

و که زمزمه ی آواز آرزویی

آرزویی!

من که نمی دانم

تو شاعر باش.

نه تو اندکی!

کوچک

آرزوی شمایان است

بر این سیارهی مریض

که ارتفاع تو قع هر انسانی

تا گلوگاه گفتنش بیش نیست،

گفتن ، به چه بهایی

که جز به بویی نان و نفس

آغشته اش نخواهی یافت

می آیند و می روند

می روند و می آیند

مگر نه....لیالی ها....؟

برایم ترانه بخوان

غم هستی

pechpech111 — Sat, 04 Aug 2007 14:34:35 GMT

زمان

pechpech111 — Sat, 04 Aug 2007 14:30:23 GMT

نقش خیال

pechpech111 — Mon, 23 Jul 2007 04:36:18 GMT

جز نقش خیال تو کسی در نظرم نیست زاییده پروازم و افسون پرم نیست

می کاوم و بیهوده در این شهر خیالی جز سایه موهوم غمت پشت سرم نیست

من ماندم و دلتنگی و یک عمر کسالت در این شب دیجور نشان از سحرم نیست

در آینه ی عشق تو را دیدم و امروز جز عکس تو در بر که چشمان ترم نیست

در پیچ و خم جاده دلتنگی و تشویش غیر از شب و تنهایی و غم همسفرم نیست

داستانک

pechpech111 — Mon, 23 Jul 2007 04:35:18 GMT

(معتاد)

بدجوری معتاد شده بود.همیشه در حال کشیدن می دیدنش.دیگه همه فهمیده بودند. کسی دیگه کاری به کارش نداشت.اونقدر کشید و کشید تا بالاخره نقاش ماهری شد.

pechpech111 — Mon, 23 Jul 2007 04:29:42 GMT

می ترسم

pechpech111 — Mon, 23 Jul 2007 03:39:18 GMT

می ترسم برف تمام شود و من و تو آغاز نشویم.می ترسم بهار بدون پروانه و پرستو

بیاید. می ترسم مشقهایم نیمه تمام بماند و یادم برود کتابم را از زیر باران بردارم.

می ترسم نخستین شکوفه ها غفلگیر کنند و نسیم زیبایی که از شمال می وزد، مرا

از تو غافل کند ، نمی خواهم بی تو عطر گوجه ها را ببویم ، نمی خواهم بی تو هوا را به

ریه هایم بفرستم ، نمی خواهم بی تو شاعر باشم .

اگر به من اجازه داده شود که یک بار دیگر هر طور که دلم می خواهد به دنیا بیایم ،

گنجشکی خواهم شد تاهر صبح همراه با تازه ترین نورها به اتاقت سرک

بکشم.

ای آن که برای بیداری از بانگ خروسان بی نیازی ، چشمهایت

را همیشه باز نگذار .تا ماه برای روشن شدن ، منت خورشید را

نکشد و عاشقان هر وقت که دلشان می خواهد برای تو نامه بنویسند.

می ترسم برف تمام شود و هیچ وقت اتفاقی نیفتد و هیچ کس قلب مرا برای تو

معنا نکند و نقاشان قد کشیدن سروها ، عبور قایقها و صیقل خوردن

صدای بلبلان را نبینند.

می ترسم برف تمام شود و حرف من نیمه تمام بماند و کلمه هایم یخ بزنند و

هرگز نتوانم بگوییم :(( تو را دوست دارم )).